Λίγες ευχές...

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2009 11:26 μμ |

Ό,τι λιγότερο θα μπορούσα να κάνω.... Δυστυχώς, έχω "παραμελήσει" το blogάκι μου... :-( Λυπάμαι και ντρέπομαι.... Μα δεν το έχω ξεχάσει.... Ούτε τους διαδικτυακούς μου φίλους έχω ξεχάσει... Αχ!

Ας μην σας κουράζω...

Λίγες ευχές μόνο... Χαρούμενα Χριστούγεννα να έχουμε όλοι μας.... Με υγεία, οικογενειακή ευτυχία και κάθε προσωπική επιτυχία!!!.... :-)) Είθε η Γέννηση του Χριστού μας να φέρει ό,τι επιθυμεί ο καθένας μας ξεχωριστά!!!... :-))



Φιλικά,
Μια κοπέλα που δεν ξεχνά ποτέ τα pblogs :-),
Κατερίνα


...Οι Περιπέτειες Ενός Καλοκαιριού...

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2009 10:41 μμ |

Το καλοκαίρι έφυγε κι εγώ δεν έγραψα τίποτα στις σελίδες του blog μου... Πόσο στεναχωρήθηκα!!... Έχουμε να τα πούμε από τις 22 Ιουλίου, την ημέρα δηλαδή πριν φύγω για την κατασκήνωση...
Το "ωραίο" καλοκαιράκι μου από τότε και μετά ήταν πολυτάραχο... Αν μπορώ να το χαρακτηρίσω έτσι! Οι μέρες στην κατασκήνωση ήταν από τις ωραιότερες εμπειρίες που θα μπορούσα να ζήσω!!!... Ήμουν πρώτη φορά ομαδάρχισσα και τα πράγματα ίσως ήταν δύσκολα... Μα δε με πτόησε τίποτα! Η αρχηγός ήταν τέλεια, τα υπόλοιπα στελέχη πολύ συνεργάσιμα... Και τα ομαδοπουλάκια μου σκέτες γλύκες!!!!... Με παίδεψαν λίγο στην αρχή, μα στη συνέχεια όλη ήταν μια χαρούλα!!... Ακούστηκαν πολλοί χαρακτηρισμοί για το πρόσωπό μου... Παραδείγματα: "Η καλύτερη ομαδάρχισσα, η πιο χαμογελαστή, η πιο γλυκιά, αυτή που μας ξυπνάει με το χαμόγελο στα χείλη, δίχως φωνές, αυτή που μας ακούει και μας καταλαβαίνει!"... Αχ, είναι τόσο ωραίο να απολαμβάνεις την εκτίμηση και το σεβασμό των "παιδιών" σου.... Δέθηκα με όλα τους!!!... Ε, και όλο αυτό μας βγήκε σε καλό: Η ομάδα μας βγήκε πρώτη στο τέλος της περιόδου... :-)

Ύστερα από την κατασκηνωτική περίοδο, η οποία μου έκανε καλό όχι μόνο σωματικά, άλλα και ψυχικά, ακολούθησαν άλλες καταστάσεις.... Πέρασα λίγες υπέροχες μέρες, γεμάτες βόλτες, θάλασσα, ξενύχτια, χορό, φαγητό, ποτό, μουσική με τα αγαπημένα μου ξαδέλφια... Από το χωριό μας "έκαναν παρέλαση" επί αρκετές μέρες πολλά ξαδέλφια... Ο ένας έφευγε, ο άλλος ερχόταν.... Και κάπως έτσι φτάσαμε στον 15Αυγουστο!... Οικογενειακές στιγμές, όμορφα μέρη, ωραίες βόλτες... Όλα ήταν στο πρόγραμμα μας! Το μόνο που έλειπε (τουλάχιστον για 'μένα) ήταν το clubbing που σαν παιδί κι εγώ ήθελα να ζω πιο συχνά! Ωστόσο, οι τόσοι γάμοι και βαφτίσεις στους οποίους ήμασταν καλεσμένοι με έκαναν να ξεχαστώ...

Ωσπού φτάσαμε σιγά σιγά και στις 25 Αυγούστου, η μέρα που ανακοινώθηκαν οι βάσεις και η εισαγωγή μου στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση!... Η αγωνία μου μετατράπηκε σε χαρά και τα δάκρυα άγχους σε δάκρυα χαράς!!!!.... Έπιασα την πρώτη μου επιλογή!!!... Θα σπουδάζω από τον επόμενο μήνα στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών!!!.... Πόσο χαίρομαι δε μπορεί κανείς να φανταστεί!!!!!....

Έτσι, σιγά σιγά, πέρασε το καλοκαιράκι... Ίσως δεν έζησα όλα όσα με τόση αγωνία πρόσμενα όλο το χειμώνα, μα δεν μπορώ να πω πως πέρασα κι άσχημα.... Μέσα σε όλα αυτά, πάντα κάτι μου έλειπε... Κάτι που μέσα μου το θέλω και το περιμένω... Ελπίζω τουλάχιστον σε καλύτερες μέρες στη φοιτητική μου ζωή...

Εις το επανειδείν (και σύντομα!)....


Φεύγω!...

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009 10:10 πμ |

Η ευκαιρία που έψαχνα να φύγω, να πάω μακριά από όλους κι από όλα και να ηρεμήσω νομίζω πως ήρθε... Δύο μέρες πριν αρχίσει η κατασκηνωτική περίοδος, με καλούν ως ομαδάρχισσα! Μου ήρθε πολύ ξαφνικό, αλλά παρ' όλα αυτά, αποφάσισα να πάω... Θα πάω σε έναν επίγειο παράδεισο πάνω στον Ταϋγετο, όπου σίγουρα θα είναι όλα ήσυχα... Ειδικά όταν θα έχεις για ομαδόπουλα μικρά γλυκά κοριτσάκια που σε αποκαλούν "κυρία" κ που σου δείχνουν όλο τον σεβασμό και την αγάπη που από άλλους δεν μπορείς με τίποτα να απολαύσεις, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα...

Αύριο πρωί πρωί πρέπει να φύγω... Και σήμερα ξύπνησα νωρίς, εντελώς ενστικτωδώς, και είμαι αγχωμένη!... Άραγε, πώς τα βγάζει πέρα μια ομαδάρχισσα; Πρέπει να είναι σωστή, οργανωτική, δημιουργική... Εγώ θα τα καταφέρω; Πάντα ήμουν ομαδόπουλο ή βοηθός ομαδάρχισσσας και τα πράγματα ήταν απλά! Τώρα; Τώρα στα βαθειά! Και τι κάνουμε; Θα προσπαθήσω για το καλύτερο και μακάρι όλα να πάνε καλά!!!

Το κυριότερο είναι ότι φέυγω, ότι δε θα έχω γύρω μου ανθρώπους και κατστάσεις που θα μου θυμίζουν τον έρωτά μου... Βέβαια, το κινητό θα μας κάνει λίγο κακό, αλλά θα προσπαθήσουμε να μην πτοηθούμε από εξωτερικούς παράγοντες!

Πάντως, είναι μεγάλο πλήγμα να τον σκέφτεσαι με άλλη... Κι ακόμη μεγαλύτερο, να είναι με εκείνη και να σου ζητάει τις γνωστές "φάσεις"... Έλεος πια!!!!!!! Γιατί τέτοια διαφθορά στη σημερινή κοινωνία;;;

Καλύτερα εκεί μακριά, λοιπόν, έστω και για 8 μέρες! Κάτι είναι κι αυτό!!!!.... :(


Θέλω Την Ησυχία Μου Επιτέλους!

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2009 2:37 μμ |

Γιατί δε με αφήνει να ξεχάσω; Γιατί μου ξανατηλεφωνεί; Γιατί δε με αφήνει να πάω παρακάτω; Γιατί εκεί που νομίζω πως τον ξεχνάω, απαντώ ξανά στα τηλεφωνήματα και τον αισθάνομαι ξανά κοντά μου;

Και να πεις ότι τηλεφωνεί για καλό λόγο... Τι σκοπό έχει άραγε; Να μου κάνει ψυχικό πόλεμο; Αχ, αυτά τα κινητά... Τι τα θέλουμε; Γιατί τα ανακαλύψαμε; Καλύτερα να μην το είχα!!!

Έτσι, το έκλεισα... Θέλω την ησυχία μου, θέλω να ηρεμήσω... Αν μου ξανατηλεφωνήσει, αυτή τη φορά δε θα το δω... Θα ζω μόνη, στο δικό μου κόσμο... Στη μοναξιά που πάντα με αγαπούσε!!! Μόνο αυτή έχω πια...

Θέλω την ησυχία μου επιτέλους!!!! Θέλω να φύγω από εδώ, να πάω μακριά από κάθε γνωστό άτομο, μακριά από όσα μου τον θυμίζουν... Να καταργήσω και το κινητό τηλέφωνο... Δε θέλω τίποτα, δε θέλω κανέναν!!! Μακριά από όλους κι από όλα... Να ξαναβρώ τον εαυτό μου!!!!!!!!!

Θέλω την ησυχία μου επιτέλους!!!!!!!!


Λόγια Ψυχής...

Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2009 10:23 μμ |

Ήμουν έξω στο μπαλκόνι και χάζευα τα φώτα των συγχωριανών... Φεγγάρι δεν είδα πουθενά... Μόνο λίγα αστεράκια τρεμόπαιζαν στον ουρανό... Μοναχούλια τα καημένα όπως εγώ...

Εκεί έξω, λοιπόν, σκεφτόμουν και δάκρυζα... Δάκρυζα και σκεφτόμουν... Ώσπου έκλαψα πολύ ύστερα από όλα αυτά που ήρθαν στο μυαλό μου... Μου λείπει... Είναι με άλλη, αλλά μου λείπει... Είναι καλά τουλάχιστον; Ας ήξερα ότι είναι καλά και δε με νοιάζουν λεπτομέρειες... Την αγαπάει; Της φέρεται καλά; Ή μήπως την πληγώνει όπως έκανε και μ' εμένα; Πόσο θα 'θελα να ξαναγύριζε κοντά μου... Μήπως, όμως, είναι ψεύτικα όσα λόγια θα ακούσω όταν ξαναγυρίσει (αν γυρίσει); Τι είναι καλύτερο να γίνει; Αχ, μακάρι να μπορούσα να βγάλω μια άκρη... Το μυαλό μου κολλάει εκεί, σ'αυτόν, στο χαμόγελό του, στις γλυκές ματιές του, στα φιλιά του, στα τρυφερά αγγίγματά του... Δόθηκα ψυχή και σώμα στο λάθος άνθρωπο; Έτσι είναι; Όλοι αυτό λένε! Στα δικά μου μάτια, όμως, φαντάζει αλλιώς... Και θα 'θελα να έρθει ξανά κοντά μου...

Τι σκέφτομαι πάλι; Κάθε βράδυ τα ίδια! Μακάρι να είσαι καλά, ψυχή μου... Έστω και μακριά μου!!!!

Καλό βράδυ...


Μια Καλημέρα... :)

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009 11:19 πμ |

Καλημερούδια, μάτια μου,
σου στέλνω απ' το πρωί,
να 'ναι η μέρα σου όμορφη,
γλυκιά σαν την αυγή!

Μοναδική ωραία συντροφιά είναι πια μόνο το blog μου... Μέγα λάθος που το άφησα τόσο καιρό! Οι λίγοι επισκέπτες μου ας έχουν μια όμορφη μέρα... Η δική μου μέρα είναι κάπως θλιμμένη σήμερα (όπως οι περισσότερες άλλωστε!)...
Καλημέρα με μια όμορφη μελωδία.... :)


...Ύστερα από πολλούς μήνες...

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2009 1:50 μμ |

Πέρασε πάααρα πολύς καιρός από την τελευταία φορά που έγραψα... Δεν είναι ότι δεν ήθελα τόσους μήνες να γράψω στο blog μου... Δεν ξέρω τι με απομάκρυνε από 'δω!Ίσως ο δύσκολος χειμώνας που πέρασα, οι πολλές υποχρεώσεις, τα πολλά μαθήματα... Τι να πω; Δεν είχα χρόνο για πολλές εξωσχολικές δραστηριότητες! Και, δυστυχως, τον λίγο ελεύθερό μου χρόνο τον περνούσα στο facebook! Μας πήρε τα μαυλά το facebook! Κάτι πρέπει να γίνει μ' αυτή τη σελίδα... Άτομα κάθε ηλικίας αποβλακώνονται κυριολεκτικά με τις ώρες και οδηγούνται σε πνευματική μονομέρεια... Τι μας προσφέρει αυτή η σελίδα; Τι;

Τέλος πάντων! Βγήκα εκτός θέματος... Τι λέγαμε; Για το ότι χάθηκα! Ναι, όντως είναι έτσι!... Νοσταλγούσα, όμως, αυτό το blog, όπου μπορώ να γράψω ελεύθερα κάθετι που σκέφτομαι... Στο facebook φοβόμουν να εκφράσω τις σκέψεις μου... Είναι διαφορετικά εκεί!

Μιας και τελείωσα, λοιπόν, το λύκειο και δεν έχω πια υποχρεώσεις, αρά ο ελεύθερος χρόνος μου είναι άπλετος, μέσα στο καλοκαιράκι θα γράφω όσο πιο πολύ μπορώ... Άλλωστε, συνήθως στο σπίτι είμαι... Τζάμπα τα όνειρα που είχα κάνει... :(

Αυτά για τώρα... Ας μην πω περισσότερα... Σύντομα θα είμαι ξανά εδώ!


Η Κατερίνα... Ξανά Εδώ!!! :)

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2008 9:43 μμ |

Καλησπέρα!!!

Ύστερα από πάρα πολύ καιρό (κι εγώ δεν θυμάμαι πόσο), αποφάσισα να γράψω ξανά στο blog μου... Είναι πολύ δύσκολο... Έχω "ξεμάθει"! Δεν ξέρω τι να γράψω... Τώρα πλέον έχω συνηθίσει να γράφω μόνο εκθέσεις... Για το ρατσισμό, για την παιδεία, για την κοινωνία, για την τέχνη, για την παράδοση... Ή ο,τιδήποτε άλλο είναι στην ύλη για τις Πανελλαδικές...

Όμως, εδώ; Εδώ τι να γράψω τώρα; Τον πόνο μου; Τον καημό μου; Τη χαρά μου; Τη λύπη μου; Την τρέλα μου; Τα βάσανά μου; Τα μαθήματα μου; Την αγάπη μου; Τον έρωτά μου; Τι απ' όλα;

Γαμώτο! Tέλος πάντων!!!

Λοιπόν, όπως ίσως ξέρετε, εγώ είμαι πλέον στην Τρίτη Λυκείου... Τι σημαίνει αυτό; Σχολείο, διάβασμα, φροντιστήριο, μαθήματα, υποχρεώσεις, έλλειψη ελεύθερου χρόνου, άγχος, ανησυχίες... Αλλά σε γενικές γραμμές είμαστε οκ!

Δυστυχώς εγώ αγχώνομαι... Αγχώνομαι για το αν υα καταφέρω να γράψω καλά, αν θα περάσω εκεί που θέλω... ή μήπως τελικά απογοητεύσω και τον εαυτό μου και τους γύρω μου; Aχ, δεν ξέρω! Φοβάμαι! Φοβάμαι πολύ για το τι θα γίνει...

Anyway! Αυτά και από τον τομέα "Σχολείο"! Στον τομέα "Αγάπη Και Έρωτας" κάπου υστερώ λιγάκι... Δεν ξέρω! Την τελευταία φορά που έγραψα στο blog μου, είχα γράψει πως είμαι ερωτευμένη... Τότε όλα ήταν τέλεια! Όμως εδώ κι ένα μήνα είμαι μόνη... Αλλά σιγά σιγά γίνομαι καλύτερα... Και σίγουρα θα τα καταφέρω ν'αφήσω πίσω μου όσα με πόνεσαν!!!

Στον τομέα "Οικογένεια" δόξα τω Θεώ όλα καλά... Σε γενικές γραμμές! Και λέω σε γενικές, διότι πιο ειδικά, όλα και καποια προβληματάκια υπάρχουν... Αλλά κι αυτά νομίζω ξεπερνιούνται! Βέβαια, ώρες ώρες πιστεύω πως κανείς στην οικογένεια δε με καταλαβαίνει... Όμως, ύστερα τα ξεεχνάω όλα...

Στον τομέα "Φιλία" νομίζω πως βρίσκομαι στην καλύτερη φάση της ζωής μου... Περνάω τέλεια όταν είμαι με τους φίλους μου... Κάθε βράδυ μιλάμε πριν κοιμηθούμε (με όλη την παρέα), στο σχολείο κάνουμε χαβαλέ και γελάμε, τις βόλτες μας τις μετατρέπουμε πάντα σε πάρτι... και φυσικά Σάββατο βράδυ είμαστε πάντα μαζί... Είναι τέλειο να έχεις φίλους που σ'αγαπάνε και νοιάζονται για'σένα... Είναι υπέροχο!!!

Εεεε....και μια και μιλάμε για φίλους, βόλτες και παρέες... Να γράψω και για τη χθεσινή εκδρομή;;; Πήγαμε μονοήμερη εκδρομή στην Αθήνα... Πήγαμε στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού... Και μετά ήμασταν στο Mall για 4 ώρες!! Βόλτες, πλάκες, γέλια, ψώνια, καφές, φαγητό, χαβαλές!!! Ήταν μια από τις ωραιότερες εκδρομές της ζωής μου!!!!

Λοιπόν, πάλι είπα πολλά,ε;; Αχ, και θέλω να πω περισσότερα...πάρα πολλά!!! Αλλά ας αρκεστώ σ'αυτά... Ελπίζω από εδώ και μπρος να γράφω πιο συχνά στο blog μου, για να με βλέπετε κιόλας, να μη με ξεχάσετε... Επί τη ευκαιρία, για απαντήστε μου... Με έχετε ξεχάσει;;;;;;

Εις το επανειδείν (και σύντομα....το υπόσχομαι!!)


Ε ναι, λοιπόν!!! Ζω ακόμα!!! Είμαι ακόμα εδώ!!!

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2008 8:09 μμ |

Έχω να γράψω στο blog μου περισσότερο από ένα μήνα,ε;;; Πωπώωωω!!!!!!!!!
Και να ξέρατε τι μήνας ήταν αυτός...

Αχ, μου έλειψε η blogoγειτονιά εδώ... Τι ωραία που περνούσαμε!!!
Αλλά, βλέπετε, με έφαγε το καλοκαιράκι.... Όχι ότι έβγαινα και πολύ... Σχεδόν συνέχεια, στο σπίτι ήμουν... Αλλά δεν ξέρω γιατί δεν έγραφα... Κολλούσα σε άλλα sites και δεν έμπαινα πολύ εδώ...

Soooo...Να πώ τα νέα του καλοκαιριού;;; Δεν ήταν κι απ'τα καλύτερα καλοκαίρια μου, αλλά οκ....το παλέψαμε!! Βασικά, ήταν βαρετό.... Κι είχε και κάποιες άσχημες (για'μένα) καταστάσεις... Και λέω "για'μένα", διότι ίσως για κάποια άλλη κοπέλα να ήταν τέλειες!!!

Να γίνω πιο σαφής;;; Κατ' αρχάς, αρχές καλοκαιριού χώρισα! (Τα ξαναβρήκαμε τώρα!!!!!)...
Δεύτερον, μετά το χωρισμό μου με πλησίασαν 3 αγόρια... Και για κακή μου τύχη, το μόνο που ήθελαν όλοι ήταν να γίνει κάποια "φάση" όπως λένε τα παιδιά της ηλικίας μου, μεταξύ μας... και τίποτε άλλο!! Ούτε λόγος για σχέση ή κάτι όμορφο γενικότερα... Μόνο την πάρτη τους σκέφτονται όλοι!!! Κι εγώ, σαν ευαίσθητη, πληγώθηκα... γιατί πίστεψα πως δεν αξίζω τίποτα σαν άνθρωπος!!

Πέρα από αυτά, με πλησίασαν 2 αγόρια, που σπάνια μου μιλούσαν, απλά για να τους "κάνω κατάσταση" με κάτι φίλες μου... "Κάτσε, ρε φίλε! Από εκεί που με γράφεις εντελώς, θες και χάρη;;;"... Αλλά τι να έκανα;; Βοήθησα!!!!

Επίσης, ήταν βαρετός σχεδόν όλος ο Αύγουστος... Μόνο δυο μπάνια και πολύ λίγες βόλτες!! Όλη μέρα σ'ένα σπίτι, μπροστά σε έναν υπολογιστή και με ένα κινητό στο χέρι, απλά για να μη χανόμαστε με την παρέα... Και να'χεις και τους γονείς να φωνάζουν "Βγες από το ίντερνετ! Άσε το κινητό!"...κι άλλα τέτοια "χαριτωμένα"!!! Καλά, κανείς δε μας καταλαβαίνει πια;;; Έλεοοοος!!!!!!!!!!!!!

Τέλος πάντων!! Πέρασε κι αυτό!!! Κάτι ευχάριστο μέσα στο καλοκαίρι ήταν ότι είδαμε συγγενείς που σπάνια βλέπουμε, βγήκαμε κάτι λιγες φορες με φιλους, πήγαμε βόλτες οικογενειακές στο βουνό... Και το καλύτερο;;; Είχαμε μαθήματα το μισό καλοκαίρι!!!! Αυτό μ'άρεσε!!! Αυτό ειλικρινά μου άρεσε!!! Μου έφτιαχνε τη διάθεση!!!!

Και τώρα πια...Σεμπέμβρης!! Και ξανά σχολείο, ξανά διαβάσματα, ξανά φρονιστήρια, ιδιαίτερα, μαθήματα....Αλλά καιαιαι....βόλτες, κοπάνες, σκονάκια, χαρές, γέλια, κλάματα, χαζοί καθηγητές, τέλειες παρέες, φιλίες, έρωτες!!!!! Είναι τέλεια η σχολική ζωή!!!!

Τελευταία χρονιά πια!!! Άντε, να πάνε όλα καλά, να περάσουμε στη σχολή που θέλουμε, να φύγουμε επιτέλους από εδώ!!!!!! Και τότε....ποιος μας πιάνει!!!!!

Και το γνωστό νέο: Είμαι ερωτευμένη!!!! Και όχι μόνο με το αγόρι μου, αλλά και με τη ζωή, με το σχολείο, με την παρέα, με τα μαθήματα, με τα φρονιστήρια....με όλα!!!!!

Θα επανέλθω σύντομα!!!!!! Πάω για διάβασμα!!!!!

Φιλιάααααααααα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :)


Να'ταν Η Αγάπη Σα Νερό Που Δεν Τελειώνει...

Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2008 12:07 πμ |

Βρήκα τυχαία στο youtube δύο βίντεο από την περσινή συναυλία του Μιχαλάκη (Χατζηγιάννη φυσικά) στο Γύθειο!! Εννοείται πως είχα πάει!! Τόσο κοντά και δεν θα πήγαινα; Αφού είναι η λατρεία μου, το κόλλημά μου!!

22 Αυγούστου του 2007, λοιπόν... Και ο Μιχαλάκης ήταν στο "φόρτε" του... Ήταν τέλειος!!! Και αυτή η συναυλία έχει χαραχτεί στη μνήμη μου!!

Θυμάμαι είχα κάνει και μια εγγραφή πέρυσι γι'αυτή τη βραδιά...
http://catherine-erotas.pblogs.gr/2007/08/sth-synaylia.html
Ήταν από τις πρώτες μου εγγραφές... Η αλήθεια είναι πως έζησα πολλά εκείνο το βράδυ... Έκλαψα κιόλας!! Έκλαψα τη στιγμή που είπε το "Aγγιγμα Ψυχής" κι εγώ, εντελώς τυχαία, γύρισα προς τα πίσω και είδα τον έρωτά μου αγκαλιά με άλλη...

Τέλος πάντων!! Εγώ απλά βρήκα αυτά τα δύο videakia και θέλω να τα μοιραστώ μαζί σας...

Ααα!! Ο Μιχαλάκης φέτος έρχεται Σπάρτη... Λέτε να ξαναπάω;; Πολύ θα'θελα να τον ξαναδώ!!!

1) Μόνος Μου (Να'ταν η αγάπη σα νερό που δεν τελειώνει)

2) Μη Μ'ονειρευτείς - Πού Είναι Η Αγάπη